Nic innego nie można wymyślić? Ależ można. Udowodniła to niedawno agencja Zugara, która „otworzyła” wirtualną przymierzalnię.

Tym razem poszli o krok dalej, prezentując grę, w sprytny sposób wykorzystującą możliwości AR. Dzięki technologii, mieszającej świat wirtualny z tym całkiem realnym, każdy może stać się bohaterem gry CannonBallz. I nie chodzi tutaj o wcielanie się w jakąś wykreowaną postać. AR umożliwia zobaczenia siebie na ekranie w głównej roli. O co chodzi? Po uruchomieniu aplikacji, musimy zezwolić jej również na odpalenie kamery internetowej. Wizerunek internauty pojawia się wówczas pomiędzy dwoma wrogo nastawionymi statkami, które nie szczędzą sobie kul armatnich. A my jesteśmy w środku bitwy. Żeby nie dostać w głowę, trzeba robić szybkie uniki. W przeciwnym wypadku kula trafi nas w tę część ciała, która akurat stała na jej drodze. Oprócz tego ze statków wylatują również srebrne kulki, które należy łapać. Dodatkowym gadżetem jest możliwość połączenia z Facebookiem, dzięki czemu znajomi mogą obejrzeć nasze wirtualne zmagania. Wszystko to proste, a jednocześnie naprawdę pomysłowe. Wykonawcom należą się duże brawa za tę realizację i pokazanie, że AR można wykorzystywać w naprawdę kreatywny sposób.

Teraz trzeba czekać, aż z pomysłu skorzystają marketerzy, którzy z pewnością zechcą wykorzystać go na swoich firmowych podwórkach. W ciągu najbliższych miesięcy czeka nas więc wysyp gier spod znaku AR, które w mniej bądź bardziej twórczy sposób zostaną zaprzęgnięte do marketingowych maszyn. Oby bardziej.

Na koniec mała rada dla robiących uniki między statkami. W CannonBallz najlepiej grać na jednolitym tle. W przeciwnym razie jakiś element za nami może zostać potraktowany jako gracz i również trafiony.

Oczywiście za tym dziełem oficjalnie mają stać przedstawiciele „anonimowych środowisk internetowych”. A nieoficjalnie? Można postawić śmiałą i niczym nieuzasadnioną tezę, że to pomysł Play’a. Być może nawet zainspirowany poczynaniami pani Cugier-Kotki. W poniższym spocie główny bohater – Henry – chce się przenieść do Play’a, mimo że ciągle występuje w reklamie Simplusa… No to sru :)

Microsoft, podobnie jak niedawno Intel, postanowił kampanię swojego nowego produktu oprzeć na lekko ironicznym spojrzeniu, licząc na wywołanie efektu wirusowego. I chyba się to udało…

Office 2010: The Movie

Warto odnotować, że w filmie pojawia się również i polski akcent. W pewnym momencie, jeden z bohaterów, podczas przesłuchiwania mocno przywiązanej do swojego krzesła damy, pyta: - Where is the cze-cionka? W odpowiedzi słyszy: - It’s somewhere between Arial and Wingdings! Trzeba przyznać, że jest to obszar poszukiwań porównywalny z przysłowiowym stogiem siana.

Jest też i smutna wiadomość. Być można okaże się ona szokiem dla wielu osób, jednakże można się jej było spodziewać, szczególnie po kontakcie z produkcją spod znaku Office 2007. Mr Clippy nie żyje. W filmie pojawia się scena, w której widzimy nagrobek tego – w zależności od spojrzenia na świat – kochanego bądź znienawidzonego office’owego pomocnika.

Już bez zbędnych słów zapraszam na seans.

Jak wiadomo, okulary mają to do siebie, że parują w najmniej odpowiednich momentach. Pearle postanowił jednak postawić internautów w skrajnie drastycznej sytuacji. Dostajemy możliwość wirtualnego spaceru po damskiej bądź męskiej szatni (w zależności od preferencji). Niestety wizyta odbywa się w okularach na nosie, które z uporem maniaka pokrywają się parą. Na pocieszenie mamy szmatkę, którą można likwidować niechcianą cenzurę pokrywającą nasze „bryle”. Na wiele jednak to się nie zdaje, gdyż para – jak to para – przysłania ciekawe wydarzenia w ekspresowym tempie. Rada? Trzeba nosić szkła kontaktowe!

Każdy kto chce się przekonać jak uciążliwe może być noszenie okularów w niektórych sytuacjach, powinien odwiedzić stronę www.thesteamyroom.be.

The Steamy Room

Czy mamy więc wreszcie do czynienia z polskim viralem z prawdziwego zdarzenia? Nie do końca… Kampania z czekoladowym facetem w roli głównej jest jedynie adaptacją wykorzystanego już w innych krajach pomysłu. Brawa należą się jednak za samą realizację, a przede wszystkim za profesjonalnie przygotowany – stylizowany na relację TVN24 – materiał filmowy. Nawiasem mówiąc, dobrze nakręcony film wirusowy jest wciąż w naszym kraju zjawiskiem niezmiernie rzadkim. Tym razem spotykamy się jednak ze stuprocentowym profesjonalizmem. W pierwszej chwili naprawdę można pomyśleć, że jest to materiał popularnej stacji informacyjnej.

Na tym jednak „smaczki” (przy tym temacie akurat stwierdzenie jest jak najbardziej na miejscu) się nie kończą. Do udziału w kampanii namówiono prof. Zbigniewa Lwa-Starowicza, objaśniającego widzom potęgujące pożądanie właściwości czekolady. Zadbano również o przeciwwagę dla dystyngowanego stylu znanego seksuologa, którą zapewnia kwiecisty do kwadratu język pani Basi z Klatki B.

Niestety nie można zweryfikować informacji na temat półmilionowej liczby odwiedzin serwisu efektczekolady.pl. Liczba odsłon tej produkcji na youtube każe sądzić, że w tym przypadku możemy mieć do czynienia z lekkim koloryzowaniem statystyk.

Na koniec pozwolę sobie ma mały przytyk w kierunku mediów marketingowych, które nie zainteresowały się jakimkolwiek zgłębieniem tematu. Oczywiście nie wymagam tworzenia reportaży na temat kampanii Axe, jednakże razi mnie to, że w większości przypadków ograniczono się do niemal dokładnego przeklejania informacji prasowej producenta. W efekcie pozostawiono nawet takie propagandowe kwiatki, jak zdanie „To kolejny sukces marki, która na przestrzeni kilku ostatnich lat regularnie zaskakuje formą swej komunikacji”.